خانه / خانواده / علائمی که نشان می دهد باید تست HIV بدهید
علائمی که نشان می دهد باید تست HIV بدهید

علائمی که نشان می دهد باید تست HIV بدهید

علائمی که نشان می دهد باید تست HIV بدهید.

همانطور که می دانید HIV عفونت ویروسی است که تکثیر می شود، بدن را آلوده می سازد و به تدریج گلبول های سفید بدن را نابود می سازد. در این مقاله سعی می کنیم نشانه ها و مراحل HIV را با هم مرور کنیم.

HIV چیست؟

HIV عفونت ویروسی است که خود را تکثیر می کند، به تدریج در بدن پیشرفت می نماید و در نهایت تلاش می کند گلبول های سفید بدن را نابود سازد. این سلول های دفاعی که با عنوان سلول های CD4+T شناخته می شوند جزو سلاح های مهم برای مبارزه با عفونت ها هستند. زمانی که تعداد این سلول ها کاهش پیدا می کند، سیستم دفاعی بدن در برابر عفونت ها ضعیف می شود. HIV یک کارگر سریع است. به محض ورود به بدن، شروع به حمله به گلبول های سفید می کند. ایدز پیشرفته ترین مرحله عفونت HIV درمان نشده است.

چگونه فرد به HIV مبتلا می شود؟

HIV از طریق تماس نزدیک با مایعات بدن همچون خون، مایع منی، مایع واژینال و شیر مادر انتقال پیدا می کند. این مایعات در برگیرنده ویروس یا سلول های آلوده به ویروس هستند. HIV می تواند از طریق رابطه جنسی کنترل نشده به خصوص رابطه جنسی مقعدی و واژینال انتشار یابد. این ویروس از طریق دیواره واژن، فرج، آلت تناسلی، مقعد یا دهان در طول رابطه جنسی منتقل می شود. همچنین این ویروس با اشتراک سوزن فرد آلوده نیز به سایر افراد منتقل می شود. زمانی که مادر آلوده به ویروس به کودک خود شیر می دهد یا به هنگام زایمان ، ممکن است این ویروس را به فرزند خود منتقل نماید. انتقال خون با خون آلوده به HIV هم ممکن است چنین شرایطی را ایجاد کند. افرادی که در بیمارستان کار می کنند و به طور تصادفی با سوزن آلوده به HIV تماس می یابند نیز ممکن است به این ویروس مبتلا شوند هر چند خطر این ابتلا بسیار اندک است. درمان سریع می تواند خطرهای بعدی را کاهش دهد. در موارد نادر، HIV از طریق ورود خون به زخم باز، نیش حاصل از فرد آلوده یا به اشتراک گذاشتن تیغه یا مسواک نیز منتقل می شود. نکته مهم این است که HIV از طریق تماس های معمول به فردی منتقل نمی شود. به عنوان مثال اشتراک غذا، لوازم آشپزخانه، تلفن، دستشویی، حوله، رختخواب یا رفتن به استخر چنین ویروسی را انتقال نمی دهد. به خاطر داشته باشید که ویروس HIV با دست دادن، بغل کردن یا نیش حشره همچون پشه هم منتقل نمی شود.

چه زمانی باید تست HIV انجام شود؟

افرادی که با ویروس HIV آلوده شده اند در ابتدا ممکن است نشانه ای از خود بروز ندهند.
ازمایش خون که حضور آنتی بادی ها را تشخیص می دهد بهترین روش برای تشخیص چنین شرایطی است. با اینحال آنتی بادی های HIV معمولا تا زمانی که عفونت به یک یا سه ماه نرسیده است به سطح قابل اندازه گیری نمی رسند. این زمان ممکن است حتی به ۶ الی ۱۲ ماه نیز برسد. با اینکه اگر فکر کردید به این ویروس آلوده شده اید بهتر است بلافاصله آزمایش دهید اما تست های بعدی نیز نیاز خواهد بود. اگر فردی به احتمال زیاد به این ویروس آلوده شده باشد اما تست آنتی بادی ها منفی باشد، ازمایش خون برای بررسی خضور این ویروس مورد استفاده قرار می گیرد. سایت HIV.gov سرویس های مراقبت و تست را دارد که می توانید به کمک آن مکان های تست نزدیک خود را بیابید. علاوه بر این بیشتر پزشکان این تست را خودشان در صورت نیاز تجویز می کنند.
نشانه های اولیه ای که باید مدنظر داشته باشید:
اگرچه بیشتر افراد زمانی که برای اولین بار با این ویروس آلوده می شوند نشانه ای را تجربه نمی کنند اما برخی ممکن است در عرض چند هفته تا چند ماه پس از عفونت نشانه های شبیه آنفلونزا داشته باشند که در عرض ۷ الی ۱۰ روز برطرف می شود. این نشانه های شبیه آنفلونزا با سندرم sero-conversion این ویروس شناخته می شود. حتی اگر ازمایش خون حضور آنتی بادی های HIV را نشان ندهد عفونت می تواند وجود داشته باشد و در این بازه زمانی بسیار مسری است.
موارد فهرست شده زیر نشانه های اولیه عفونت با HIV هستند:
• تب
• سردرد
• خستگی
• گلودرد
• راش
• غدد لنفاوی متورم شده
• عضلات یا مفاصل دردناک
• تعریق شبانه
• لرز
• زخم دهان
با اینحال باید به خاطر داشته باشید که تنها به خاطر وجود این نشانه ها نمی توانید بگویید HIV دارید. هر کدام از این نشانه ها ممکن است به خاطر بیماری های دیگری هم ایجاد شده باشد. اگر در مورد اینکه به HIV مبتلا شده اید نگران هستید با پزشک خود مشورت نمایید.
نشانه های توسعه یافته ای که باید پیگیری کنید:
بعد از اینکه اولین نشانه ها بهبود پیدا کرد، بیشتر افراد تنها نشانه های خفیفی خواهند داشت یا اصلا نشانه ای را تجربه نمی کنند. این شرایط ممکن است ۲ الی ۱۵ سال بعد از عفونت HIV درمان نشده ادامه پیدا کند. در طول این مرحله که با عنوان عفونت HIV مزمن شناخته می شود ویروس هنوز فعال است اما در سطوح بسیار پایین خود را تکثیر می کند. افرادی که درمان های مناسبی را در این دوران دریافت می کنند ممکن است برای دهه های متوالی در این مرحله باقی بمانند.
اگرچه HIV هنوز هم می تواند در این مرحله به سایر افراد منتقل شود اما افرادی که از درمان استفاده می کنند کمتر از سایرین می توانند این ویروس را به دیگران منتقل نمایند. درمان مقدار HIV را در فرد آلوده کاهش می دهد و از تکثیر آن پیشگیری می کند. در این شرایط سیستم ایمنی نیز محافظت می شود. در ادامه شایع ترین نشانه های مرتبط در این دوره زمانی را با هم مرور می کنیم/ باز هم باید بدانید که چنین نشانه هایی به معنای اینکه شما قطعا HIV دارید نیستند زیرا هر کدام می توانند به بیماری های دیگری نیز مرتبط باشند.
• غدد لنفاوی متورم
• اسهال
• تب
• کم خونی
• زونا
• کاهش وزن پیشرونده
• عفونت قارچی که باعث ایجاد تکه های سفید بر روی دهان می شود.
نشانه های احتمالی مرحله آخر HIV:
اگر HIV در بدن فرد وجود داشته باشد و درمان نشده باقی بماند، به تدریج سیستم ایمنی بدن را ضعیف می کند و به مرحله آخر می رسد که با عنوان ایدز در میان افراد شناخته شده است.
متاسفانه برای برخی از افراد اولین نشانه های عفونت HIV همان هایی هستند که برای ایدز وجود دارد به خصوص در کشورهایی که منابع کمی دارند و دسترسی به پزشکان محدود است. افرادی که ایدز دارند تعداد CD4+T بسیار اندکی دارند و بیشتر در معرض ابتلا به عفونت و سرطان های متعدد هستند. نشانه های مرتبط با عفونت HIV در این مراحل اخر در ادامه فهرست شده است اما هر کدام از این نشانه ها ممکن است توسط بیماری های دیگری هم ایجاد شده باشد:
• ‌کاهش وزن سریع
• تب عودکننده
• تعریق شبانه شدید
• اسهالی که بیش از ۷ روز طول می کشد
• پنومونی
• تورم طولانی غدد لنفاوی در زیر بغل، گردن یا کشاله ران
• زخم در دهان یا ناحیه تناسلی
• دمل یا لکه های قرمز، قهوه ای یا صورتی و بنفش بر روی پوست یا زیر پوست یا در داخل دهان، بینی و پلک
• از دست دادن حافظه
• افسردگی

اهمیت تست HIV:

تشخیص و تست اولیه این ویروس از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است زیرا می تواند درمان در مراحل اولیه را آسان تر کند. تشخیص اولیه باعث می شود گزینه های درمانی بیشتری پیش روی بیمار قرار گیرد. اگرچه درمانی برای HIV وجود ندارد اما داروهایی هست که می تواند خطر ضعیف تر شدن سیستم ایمنی را کاهش دهد و عفونت را تحت کنترل نگه دارد. آغاز درمان در همان مراحل اولیه باعث می شود احتمال انتقال HIV به سایر افراد نیز کاهش پیدا کند. PEP برای افرادی که فکر می کنند ممکن است در معرض HIV در عرض سه روز گذشته قرار گرفته باشند وجود دارد. این موضوع می تواند از HIV پیشگیری کند اما باید در عرض ۷۲ ساعت آغاز گردد. برای آن هایی که تست HIV شان منفی بوده است گزینه های پیشگیری همچون PrEP وجود دارد که می تواند این تست را همچنان منفی نگه دارد. اگر فکر می کنید در معرض HIV قرار داشته اید باید ازمایش بدهید تا بتوانید درمان را در مراحل اولیه آغاز کنید و سایر افراد را از طریق تماس با خودتان آلوده نسازید. اگر فکر می کنید نشانه هایی که مرتبط با HIV است را تجربه می کنید بهتر است هر چه سریع تر با پزشک تماس بگیرید و با او مشورت کنید.

درباره ی کارشناس مامایی

مطلب پیشنهادی

غذای مناسب برای مسافرت نوروزی

غذای مناسب برای مسافرت نوروزی

غذای مناسب برای مسافرت نوروزی زمانی که در حال مسافرت هستید مواد غذایی مناسبی میل …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


جهت تماس کلیک کنید